13 مه 2019
می 13, 2019

موسیقی پاپ چیست؟

0 دیدگاه

موسیقی پاپ چیست؟

ترانه پاپ به ترانه ای گفته می شود که مردم به زمزمه و خواندن آن علاقه دارند. موسیقی پاپ (pop music) نوعی موسیقی مردم پسند و عمدتاً برای مخاطبان جوان که در نیمۀ دوم قرن بیستم با الهام از بلوز (Blues) و دیگر موسیقی ها در کشورهای انگلوساکسون شکل گرفت و سپس در سطح جهان رایج شد.

موسیقی پاپ یک سبک از موسیقی عامه‌پسند است و معمولاً در مقابل موسیقی کلاسیک و فولک (محلی) قرار می‌گیرد و از آن‌ها متمایز است. با این حال هنرمندان این سبک در سبک‌های راک، هیپ‌هاپ، دنس، ریتم اند بلوز (R&B) و کانتری هم می‌توانند فعالیت داشته باشند و این باعث می‌شود که تبدیل به سبکی انعطاف‌پذیر شود. عبارت «موسیقی پاپ» همچنین می‌تواند به یک زیر سبک خاص (درون پاپ) اشاره داشته باشد مانند سافت راک و پاپ راک.

شاید یکی از مشخصات اصلی موسیقی پاپ ، یک عنصر ریتمیک سنگین در زیر است که معمولا توسط دستگاههای تقویت کننده الکترونیک (amplifier) اجرا می گردد و ملودی اصلی بر این ریتم غالب می باشد.

ترانه پاپ به ترانه ای گفته می شود که مردم به زمزمه و خواندن آن علاقه دارند . موسیقی پاپ از نظر تجاری موفق می باشد و سبک مورد علاقه ایستگاههای رادیویی است .

موسیقی پاپ یک سبک از موسیقی عامه‌پسند است

مشخصات موسیقی پاپ چیست:

موسیقی پاپ نوعی موسیقی است که به شکل تجاری تهیه میشود و هدفش سود مالی است.سایمون فریت Simon Frith، منتقد موسیقی و جامعه شناس متخصص موسیقی مردم پسند، می گوید موسیقی پاپ به عنوان یک صنعت شناخته میشود نه هنر.

سایمون فریت Simon Frith می گوید “پاپ” طوری طراحی شده که برای همه جالب باشد و از هیچ جای خاصی نیامده و قرار هم نیست سلیقه خاصی را اعمال کند.

این موسیقی در اثر هیچ آرزوی پرمعنا به وجود نیامده و تنها جاه طلبی سازندگان آن سود و پاداش مادی است و…با تعاریف موسیقایی، بسیار محافظه کارانه هم هست.

در دهه 50 آغاز شد و آنچه در این مجموعه قرار میگیرد معمولا برای گروه بزرگی از افراد جذاب است. با به وجود آمدن صفحه های پلاستیکی یا وینیل در دهه 30 تا ظهور کامپکت دیسک یا CD در دهه 80، موسیقی ضبط شده، نسبت به موسیقی زنده، بیش از پیش در دسترس قرار گرفت. ترانه های پاپ معمولا در 3 دقیقه اجرا میشوند و در آنها از ملودیهایی استفاده میشود که معمولا بسیار شنیدنی بوده و عده بسیاری را به خود جلب میکنند.

موسیقی پاپ نوعی موسیقی است که به شکل تجاری تهیه میشود و هدفش سود مالی است

مشخصه های اصلی موسیقی پاپ:

تفاوت های اصلی ای که می توان میان موسیقی پاپ و دیگر گونه های موسیقی که شاید بتوان آنها را جدی تر نامید بیان کرد عبارتند از:

طول قطعه : برخلاف قطعات موسیقی کلاسیک و جز که می توانند بدون تکرار بسیار طولانی باشند، موسیقی خالص و بدون تکرار قطعات پاپ به ندرت از ۳۲ میزان بیشتر می شود. در تکرارها معمولاً حداکثر ممکن است که ترانه تغییر کند و نه چیز بیشتر.

تغییر گام و مدولاسیون : مدولاسیون و تغییر گام از ویژگیهای بارز موسیقی کلاسیک و جز است حال آنکه به ندرت در ترانه های پاپ از این امکان استفاده می شود. در واقع در این سبک از موسیقی شاید استفاده از مدولاسیون برای جلوگیری از تکرار و یکنواختی ملودی یا هارمونی استفاده شود در حالی که در بسیاری از کارهای جز یا کلاسیک بدور از نگرانی تکرار، از مدولاسیون یا تغییر گام (یا مد) استفاده میشود.

تاثیر ریتم : ریتم از مهمترین عوامل سازنده یک قطعه پاپ محسوب می شود. ریتم یک قطعه پاپ معمولاً توسط دو گروه ساز پشتیبانی می شود. یکی درامز و دیگری ساز همراهی کننده مانند کی برد یا پیانو و گیتار.

ضد ضرب : آنچنانکه در موسیقی جز، ضد ضرب اهمیت دارد در موسیقی پاپ جایگاه خاصی را نمی توان برای آن قائل شد. تنها ممکن است خواننده ملودی را با یک یا چند نت پیک آپ شروع کند و کمتر مشاهده می شود که در یک قطعه پاپ بر روی ضرب های ضعیف تاکید شود.

بسط و توسعه : ویژگی بارز موسیقی کلاسیک بسط و توسعه قانونمدار و در موسیقی جز توسعه قطعه با بداهه نوازی است. اما در موسیقی پاپ چنین چیزی وجود ندارد و یک یا چند ساختار ساده ممکن است برای یک یا دو بار با تغییرات بسیار جزئی تکرار شوند.

بنابراین مشاهده می کنید کلیه المان هایی که در موسیقی به پیچیدگی آن کمک می کنند در موسیقی پاپ ساده و کم اهمیت تلقی می شود و نتیجه هنری می شود که مخاطب عام آنرا پسند می کند.

ریتم از مهمترین عوامل سازنده یک قطعه پاپ محسوب می شود

پیشینهٔ موسیقی پاپ :

دههٔ ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ این نوع موسیقی از سبک‌های بلوز (شیکاگو)، و کانتری (تنسی) تأثیر گرفت.

دههٔ ۱۹۵۰ خوانندگان پاپ آن دوره کسانی چون بینگ کراسبی، فرانک سیناترا، دین مارتین، بابی دارین و پگی لی بودند، اما خوانندگانی چون بیل هالی، فتس دامینو و الویس پریسلی به دلیل اینکه از نسل جوان تری بودند بیشتر معروف شدند.

دههٔ ۱۹۶۰ این دهه با گروه‌هایی چون جانی تلوتسان، بابی وی، برایان هایلند، تامی رو، جین پیتنی، فرانکی آوالن شروع شد. در نیمهٔ آن با هنرمندانی چون کارول کینگ، نیل دایموند و برت باکاراک، آرتا فرانکلین، ایسلی برادرز، ری چارلز، استیو واندر، سوپرمز، ماروین گی، باب دیلن و سایمون و گارفانکل متحول شد. می‌توان گفت که گروه بیتلز انقلابی در انگلستان ایجاد کردند. اگرچه آن‌ها پاپ نبودند.

دههٔ ۱۹۷۰ در این دوره موسیقی دیسکوی بی‌جیز، پیانوی بیلی جوئل و التون جان، کانتری ایگلز، هنرمندان راک/پاپ مانند خولیو ایگلسیاس راد استوارت، استیلی دان و فلیتوود مک گل کرد. ای‌بی‌بی‌ای گروه سوئدی بودند که با مسابقه ترانه یوروویژن به شهرت رسیدند و انقلابی در موسیقی پاپ کردند.

دههٔ ۱۹۸۰ برجسته‌ترین خوانندهٔ این دوره، مایکل جکسون بود که با انتشار آلبوم‌های «تریلر» (پرفروش‌ترین آلبوم موسیقی جهان تا به امروز) و «بد» (یکی از پرفروش‌ترین آلبوم‌های تاریخ) تغییرات بنیادی و ساختار شکنی را در سبک‌های موسیقی و به خصوص سبک پاپ، ایجاد کرد. مایکل جکسون را «سلطان پاپ» و مدونا را «ملکهٔ پاپ» می‌نامند. سایر هنرمندان این دوره عبارت‌اند از مدرن تاکینگ (که با تک‌آهنگ «You are my heart you are my soul» توانست چندین هفته در صدر جدول‌ها باشد)، مایکل بولتون، پرینس، جانت جکسون، دوران دوران، گروه پلیس، سیندی لاپر، ویتنی هوستون، فیل کالینز، کایلی مینوگ وپائولا عبدل و کالچر کلاب.

خوانندگان موسیقی پاپ

دههٔ ۱۹۹۰ و قرن ۲۱ دههٔ ۱۹۹۰ و قرن ۲۱ با مد شدن گروه‌های پسر و گروه‌های دختر چهره دیگری گرفت. در انگلستان گروه‌های وان دایرکشن تیک دت، بلو، اسپایس گرلز وارد شدند. گروه‌های ایرلندی این دوره بوی‌زون و وست‌لایف بودند. آمریکا هم بک‌استریت بویز و هنسون و ‘ان سینک را داشت، و کسانی هم مانند آریانا گرانده به عنوان «پرنسس پاپ» شناخته می‌شوند. در سال ۱۹۹۹ سبک لاتین پاپ را ریکی مارتین عرضه کرد و توسط افرادی مانند جنیفر لوپز، شکیرا، انریکه ایگلسیاس و مارک آنتونی دنبال شد.

در سال ۲۰۰۲ عضو قدیمی ‘ ان سینک یعنی جاستین تیمبرلیک با آغاز با یک آلبوم انفرادی به یک موفقیت تجاری دست یافت و به عنوان «پرنس پاپ» شناخته شد. تین پاپ در کانال دیزنی توسط ستارگانی چون هیلاری داف به وجود آمد، گروه‌های بریتانیایی پاپ راک چون باستد و مک‌فلای، و خواننده-آهنگساز «پاپ-فانک» کانادایی آوریل لوین در دههٔ ۲۰۰۰ به شهرت رسیدند. خوانندگانی که سبک‌های دیگر پاپ را دربرمی‌گیرند عبارت‌اند از ویتنی هوستون و ماریا کری در R&B، گارث بروکس و شانیا توین در کانتری، و در دنس پاپ کایل منگ و مدونا که یکی از پر فروش‌ترین خوانندگان تمام دوران بود. مطرحان موسیقی پاپ که در بین بینندگان جذابیت یافتند افرادی مانند سلن دیون و نورا جونز بودند. همچنین مدرن تاکینگ با ۱۱ سال غیبت در عرصه موسیقی از سال ۱۹۸۷ تا ۱۹۹۸ دوباره در سال ۹۸ آغاز به کار کرد. آلبوم آن‌ها تحت عنوان Back for good در هفته اول ۷۰۰۰۰۰ نسخه فروخت و یک بار دیگر مانند سال ۱۹۸۴ در بازار فروش موسیقی همهمه کرد.

موسیقی پاپ پس از انقلاب به دلیل محدودیت‌ها دچار تغییراتی شد

موسیقی پاپ ایرانی

موسیقی پاپ ایرانی قبل از انقلاب

موسیقی سبک پاپ در ایران از قرن ۱۹ میلادی و از زمان قاجار رواج داشت. پس از آن با اختراع رادیو بیشتر در بین مردم گسترش پیدا کرد و با آمدن و فعالیت خوانندگانی چون ویگن پیشرفت چشم‌گیری داشت.

خوانندگان معروف: برخی از خوانندگان موسیقی پاپ ایرانی عبارتند از: ابی، اندی، حسن شماعی‌زاده، داریوش، دلکش، سوزان روشن، ، فرامرز اصلانی، فرهاد، گوگوش، لیلا فروهر، عارف، عماد رام، معین، مهستی و هایده‎.

موسیقی پاپ ایرانی بعد از انقلاب

موسیقی پاپ پس از انقلاب به دلیل محدودیت‌ها دچار تغییراتی شد، ولی رفته رفته و با گذشت زمان و پیشرفت کار‌های فرهنگی و هنری توانست مجددا جایگاهی پیدا کند تا اینکه گروه‌ها و خوانندگانی چون گروه آریان، خشایار اعتمادی، سعید شهروز، شادمهر عقیلی و محمد اصفهانی از نخستین کسانی بودند که فعالیت در این سبک را آغاز کردند و کسانی چون حسین زمان، علیرضا عصار، قاسم افشار، ناصر عبداللهی و مانی رهنما این راه را دنبال کردند.

از دهه ۸۰ به بعد خوانندگانی، چون شهرام شکوهی، مهدی یراحی، مرحوم مرتضی پاشایی، سامان جلیلی، مهدی احمدوند و زانیار خسروی روی کار آمدند. در حال حاضر کسانی چون حامد همایون، بهنام بانی، امید حاجیلی، محسن یگانه، احمد سعیدی، سینا شعبانخانی، حمید هیراد، حمید عسکری، هوروش بند، میثم ابراهیمی، سیامک عباسی، علیرضا طلیسچی، و مهدی جهانی، گروه پازل، گروه ماکان، امیرعباس گلاب، مسعود صادقلو و… در این سبک فعالیت می‌کنند.